“Wat doe je nou eigenlijk?” – Keeping up with the Joneses

Delen:

English

Ik ben van nature vrij nuchter. Wellicht dat opgroeien in Nederland dat automatisch met je doet: Hollandse nuchterheid moet toch om een reden bestaan. Maar ik heb nooit gekickt op een hoop poeha. Niet met bij vrienden, niet bij datingkandidaten en niet in mijn werk. Ik ben niet onder de indruk van een dure auto, opschepperige verhalen of jobtitels waarvan ik me afvraag wat je nou de hele dag doet. En die zijn er een hoop. Ik zal de naam uit respect niet noemen maar onlangs zag ik een vacature en beschrijving van een organisatie in de zorg en het is me tot op de dag van vandaag nog niet duidelijk wat de organisatie en haar vele dure medewerkers daar doen. Een hoop poeha over een gezondere maatschappij creëren (hoe?), verbindingen maken (met wie?), overstijgend werken (waarover?), betaalbare oplossingen creëren (waarvoor?): alle vragen bleven onbeantwoord.

Let’s keep it real

Nu hoef ik daar geen zaken mee te doen of er te werken dus ik klik rustig die site weer weg en ga verder met life as we know it. Maar boy, als ik met zo’n directeur om tafel zou mogen zitten, dan zou ik gewoon letterlijk vragen: wat doe je nou eigenlijk de hele dag? Niet sarcastisch, niet belerend, maar oprecht. Wat doe je? Als je me gewoon meeneemt door je dag kun je vanzelf je business concreter maken. Ik begrijp heus dat de ene job concreter is dan de andere en dat een consumentenproduct zich makkelijker laat beschrijven dan een beleidsorganisatie of een complexe zakelijke dienstverlener. Maar uiteindelijk gaan we allemaal naar ons werk. En daar doen we wat (althans, dat hoop ik voor je baas). Begin bij zoiets kleins, zoiets simpels. Dat doet zoveel voor je transparantie, imago en verbinding met je (potentiële) klanten/actoren. Wees eerlijk en blijf dichtbij je essentie. Er is een reden waarom ze vroeger op school al zeiden dat je iets pas echt begreep als je het goed kon uitleggen aan iemand anders.

Echt sexy

Toch zijn er ook organisaties die heel goed hun essentie kunnen communiceren in mijn opinie. Natuurlijk is het makkelijk praten als ik hier de Bijenkorf of Albert Heijn zou noemen. Dan krijg ik allicht de kritiek dat zij een heel concreet product hebben. Toch is het ook voor winkels een kunst zich te onderscheiden om bestaansrecht op te bouwen. Maar ik ga de uitdaging aan en kies voor want minder makkelijke bedrijfsgroepen. En ik hou van complimenten geven, dus bij deze mijn favorieten:

  • ZLM
  • VRBZO
  • Brainport

ZLM verzekeringen. Verzekeringen uitzoeken: zo ongeveer het saaiste klus dat er bestaat. Iets dat je vaak één keer regelt en daarna niet meer verandert (behalve de zorgverzekering wellicht). En waarbij je altijd het gevoel hebt dat je teveel betaalt. Top, klinkt niet echt als een sector waarin je een bedrijf wilt starten. Toch ‘voelt’ ZLM als een eerlijke verzekeraar die duidelijk in klare mensentaal uitlegt wat de regels zijn en wanneer je wel of geen uitkering krijgt. Hun relatiemagazine lees ik ook altijd. Best een prestatie als verzekeren je echt gestolen kan worden (pun intended).

Veiligheidsregio Brabant Zuidoost (VRBZO) geeft veel openheid op een heel toegankelijke wijze. Ze delen regelmatig (visueel aantrekkelijke) verslagen en plannen. Je kunt inzien wat ze gedaan hebben de afgelopen tijd, wat ze gaan doen en hoe hun aanpak is. Op B1 niveau zodat het voor iedereen duidelijk is. Als inwoner van Eindhoven heb ik na het lezen van dergelijke verslagen het idee weer op de hoogte te zijn van het beleid in mijn regio.

Brainport is een samenwerkingsverband op gebied van technische en economische ontwikkeling in de regio Eindhoven. Een mond vol en een typisch voorbeeld van: wat doe je dan concreet? Dat beschrijven ze met heldere voorbeelden op hun site én zie je terug in de regio. Regiomarketing die waar is.

Dan had ik het in het begin toch mis: je kunt wel indruk op me maken. Als jij jezelf kent en jij goed kunt vertellen wat je doet, vind ik dat super sexy. Als je het lastig vindt om het vervolgens op papier te krijgen, help ik je ook nog graag een handje. Daar ben ik immers schrijfster voor geworden.

Liefs,

Bridget